Piana poliuretanowa to połączenie dwóch składników – żywicy (poliol) oraz utwardzacza (izocyjanian). Wysokie ciśnienie generowane w urządzeniu natryskującym tworzy z nich pianę PUR. Materiał ten możemy podzielić na dwa rodzaje – pianę zamkniętokomórkową i otwartokomórkową.

Pianka zamkniętokomórkowa

W tym wypadku 90 – 95% struktury ocieplenia stanowią zamknięte pęcherzyki wypełnione gazem, który słabo przewodzi ciepło – nierzadko gazem szlachetnym. Współczynnik przewodzenia ciepła izolacji wykonanej w tej technologii wynosi zwykle 0,021 – 0,024 W/(m*K). Gęstość aplikowanej piany to od 35 do 80 kg/m3. Materiał tego rodzaju cechuje się niską paroprzepuszczalnością oraz dużą odpornością na zgniatanie.

Pianę PUR tego typu stosuje się jako izolację termiczną i hydroizolację dachów, poddaszy, ścian, podłóg oraz fundamentów. Aplikację wykonuje się zwykle w kilku 3 – 4 cm warstwach.

Pianka otwartokomórkowa

Tzw. lekka pianka w swojej budowie posiada przeważającą ilość (zwykle ponad 90%) komórek otwartych, tworzących strukturę gąbczastą, wypełnioną powietrzem. Tak zbudowana warstwa izolacyjna cechuje się współczynnikiem λ na poziomie 0,034 – 0,040 W/(m*K), porównywalnym z najpopularniejszymi rodzajami styropianu i wełny mineralnej. Gęstość piany w tej technologii zwykle oscyluje na poziomie 8 – 12 kg/m3. Jest to materiał „oddychający”, z racji niskiego oporu dyfuzyjnego może chłonąć parę wodną, ponadto nie jest odporny na ściskanie. Piana tego rodzaju stanowi również dobrą izolację akustyczną.

Ze względu na opisane cechy, otwartokomórkowej pianki PUR na pewno nie możemy zastosować jako ocieplenia fundamentów i podłogi. Znakomicie jednak sprawdzi się jako izolacja poddasza. Materiał nanosi się w jednej warstwie.

pianka-PUR

źródło: TERMAVIT

Zalety pianki poliuretanowej

Sposób nanoszenia izolacji z pianki poliuretanowej redukuje ryzyko powstawania mostków cieplnych. Otrzymujemy bowiem jednolitą, bezspoinową warstwę (lub kilka w przypadku piany zamkniętokomórkowej). Natryskiwany materiał ulega rozprężeniu, jest w stanie wypełnić każdą lukę i trudno dostępne miejsce w izolowanej przestrzeni. Dodatkowo – cechuje go odporność na grzyby i pleśń, a także jest bezwonny i nietoksyczny.

A co z palnością?

Aspekt reakcji na ogień jest powodem wielu dyskusji dotyczących zastosowania pianki poliuretanowej w izolacji cieplnej budynku. Euroklasa wyrobu (na podstawie PN-EN 13501-1) została określona bowiem na poziomie E. Oznacza to, że pianka poliuretanowa (sama w sobie) jest materiałem łatwozapalnym. Zwykle jest również samogasnąca – w płomieniu co prawda szybko się rozpali i rozgorzeje, ale po odjęciu źródła ciepła – zgaśnie.

Pamiętajmy jednak, że w przegrodach piankę poliuretanową będziemy wykorzystywać w połączeniu z innymi materiałami. W przegrodzie z płytą kartonowo – gipsową, izolacja osiąga klasę B-s1, d0. Oznacza to brak rozgorzenia, niemal zerową emisję dymu oraz brak efektu płonących kropel.

Ile to kosztuje?

Koszt inwestycji zależy od grubości i rodzaju nanoszonego materiału.

20-centymetrowa warstwa pianki otwartokomórkowej, wraz z instalacją kosztuje około 40 – 60 zł/m2 netto (dla osób indywidualnych należy doliczyć 8% VAT, dla firm 23%). Są to oczywiście ceny szacunkowe, firmy zastrzegają sobie zwykle indywidualną wycenę inwestycji.

Decydując się na pianę zamkniętokomórkową, musimy liczyć się ze znaczącym wzrostem kosztów. Ceny – w zależności od gęstości aplikowanej piany – dla warstwy 20 cm wahają się od 150 do 300 zł/m2 netto.

Opracowano na podstawie materiałów firm: TERMAVIT, Purizol, KĄT Izolacje.

Bartłomiej Tomczyk

Redaktor Termomodernizacja