Stolarka okienna ma istotny wpływ na bilans energetyczny budynku. W skrajnych przypadkach aż 45% ciepła ucieka właśnie przez okna. Czy w polskim prawie funkcjonują przepisy, które pomagają temu zapobiec?

Komentuje: Artur Głuszcz z firmy MS więcej niż OKNA

Energooszczędność okna określana jest na podstawie tzw. współczynnika izolacji cieplnej (UW). Jego minimalną wartość reguluje wydane w 2002 roku rozporządzenie Ministerstwa Infrastruktury. Zgodnie z jego treścią, w Polsce wymagania różnią się w zależności od strefy klimatycznej. Najbardziej rygorystyczne dotyczą IV i V strefy (południowa i północno wschodnia część Polski), gdzie wszystkie okna – poza połaciowymi i piwnicznymi – w budynkach mieszkalnych powinny mieć UW nie wyższe niż 1,7 W/m2K. Natomiast dostępna obecnie stolarka energooszczędna ma przeciętnie współczynnik w granicach 1,3 W/m2K.

STRATY CIEPŁA W BUDYNKACH*

 

Dom

jednorodzinny

Budynek wielorodzinny

Okna

15-25%

30-45%

Ściany

10-30%

10-30%

Dach

10-20%

10-20%

Wentylacja

10-30%

Piwnica/podłoże

3-6%

2-5%

*Gdzie 100% – sumaryczne straty w całym budynku

Należy jednak pamiętać, że straty generowane przez okna nie zależą tylko od ich budowy, ale także od liczby, rozmieszczenia oraz wielkości. Standardowo przyjmuje się, że im większa powierzchnia przeszkleń, tym większe straty ciepła. Wspomniane wcześniej rozporządzenie ogranicza powierzchnię okien ze względu na oszczędność energii jednak tylko w przypadku, gdy ich współczynnik UW jest wyższy niż 1,5 W/m2K . Są także wymogi techniczne dotyczące oświetlenia, które określają z kolei minimalną wielkość przeszkleń. Niestety dla deweloperów stanowią one najczęściej jedyne wytyczne w kwestii doboru wielkości i rozmieszczenia okien.

Źródło: MS więcej niż OKNA
JL