Metoda lekka mokra

Inaczej zwana jest metodą BSO (Bezspoinowy System Ocieplania) lub ETICS (External Thermal Insulation Composite System). W tej metodzie do ściany zewnętrznej przyklejamy warstwy ocieplenia. Izolację tę zabezpiecza się siatką z włókna szklanego zatopioną w zaprawie klejąco-szpachlowej. Na ostatnim etapie układa się zaprawę tynkarską z lepiszczem polimerowym lub polimerowo-cementowym.

metoda lekka mokra

Rolę warstwy izolacyjnej pełni zwykle styropian lub wełna mineralna. Poszczególne elementy ocieplenia łączą zaprawy: klejąca i klejąco-szpachlowa. Siatka z włókna szklanego zabezpiecza całość przed działaniem naprężeń związanych z ekspozycją na promieniowanie słoneczne, wahaniami temperatur oraz mrozem. Warstwa tynku chroni wnętrze izolacji przed działaniem czynników atmosferycznych i pełni funkcję dekoracyjną.

Metoda lekka sucha

Jest to druga najpopularniejsza metoda ocieplania budynku. W tym wypadku nie używamy zaprawy ani kleju. Poszczególne warstwy systemu docieplenia montowane są przy pomocy kołków, wkrętów lub gwoździ.

Pierwszym etapem montażu izolacji jest przymocowanie do ściany lekkiego rusztu konstrukcyjnego z impregnowanego drewna lub stali, ewentualnie specjalnych listew lub uchwytów. Sposób montażu ocieplenia zależy od charakterystyki systemu oferowanego przez producenta.

źródło: Domy jak z bali – L.DOM

Tak powstały stelaż wypełnia się właściwym materiałem dociepleniowym. Izolacja powinna szczelnie wypełniać całą konstrukcję. W związku z tym zwykle wykorzystuje się wełnę mineralną, ale można stosować również styropian. Na warstwę termoizolacyjną układa się wiatroizolację w postaci paroprzepuszczalnej folii. Całość pokrywa się okładziną elewacyjną z sidingu, paneli lub płyt elewacyjnych, ewentualnie powlekanej blachy trapezowej.

BSO – plusy i minusy

Bardzo popularna metoda ETICS pozwala na dużą dowolność w modelowaniu wyglądu elewacji. Nie tylko możemy wybrać w zasadzie dowolny kolor tynku, ale również jego strukturę i granulację. Nic nie stoi na przeszkodzie, by po pewnym czasie elewację przemalować. Metoda tego typu pozwala na zamaskowanie krzywizn i pęknięć ścian, a także redukcję wpływu mostków cieplnych. Niewielka grubość i ciężar warstwy docieplenia nie wpływa negatywnie na konstrukcję budynku.

fachowiec

Z drugiej strony jednak metoda ta wymaga fachowego podejścia – jest bardzo wrażliwa na błędy wykonawcze. Źle wykonane ocieplenie może po pewnym czasie zacząć pękać lub odpadać. Powstałe uszkodzenia trudno naprawić.

Prace nad tym systemem muszą być ciągłe – co oznacza że każdy przestój w nakładaniu, szczególnie warstwy wierzchniej, podnosi ryzyko pojawienia się plam, przebarwień lub zaburzenia faktury tynku. Roboty nie mogą być prowadzone na ścianach nasłonecznionych, a także wystawionych na działanie silnego wiatru lub deszczu. Prace powinny być prowadzone w okresie, gdy temperatura zewnętrzna utrzymuje się w zakresie 5 – 25oC.

Wady i zalety metody lekkiej suchej

Szeroka oferta dostępnych paneli wykończeniowych pozwala na dużą dowolność w modelowaniu wyglądu elewacji. Dodatkowym walorem estetycznym paneli jest obecność żłobień oraz wgłębień, nadających specyficzną fakturę fasadzie naszego budynku. Wykonana termoizolacja, oczywiście jeśli poprawnie dobrane zostaną poszczególne elementy systemu, gwarantuje wysoką trwałość i odporność na czynniki atmosferyczne. Prace nad tym systemem można prowadzić niezależnie od warunków pogodowych, ze względu na wyeliminowanie wykorzystania klejów i zapraw. Konserwacja powierzchni sprowadza się do przemycia jej w miarę potrzeby wodą z detergentem. Uszkodzone elementy fasady można zdemontować i wymienić na nowe.

domy jak z bali

źródło: Domy jak z bali – L.DOM

Tego typu system nie ma zastosowania w miejscach, gdzie należy dopasować się do istniejącego stylu architektonicznego. Dobór okładzin pasujących do stylu naszego domu może okazać się trudnym zadaniem, a niektóre ich rodzaje są drogie.

Opracowano na podstawie: Inżynier Budownictwa oraz Murator Dom.

Bartłomiej Tomczyk

Redaktor Termomodernizacja