Dziś przedstawiamy trzecią i ostatnią zarazem część opracowania dotyczącego ogrzewania elektrycznego. A w niej kilka słów o centralnym ogrzewaniu elektrycznym i o pompach ciepła.

Centralne ogrzewanie elektryczne
Centralne ogrzewanie ze źródłem ciepła w postaci pieca zasilanego energią elektryczną to dotychczas mało rozpropagowany sposób ogrzewania pojedynczych mieszkań i budynków. Elektryczne piece centralnego ogrzewania można podzielić na dwie grupy:

-Piece c.o. akumulacyjne.

-Piece c.o. przepływowe.

 

Piece akumulacyjne c.o. składają się albo z dobrze izolowanych zbiorników wodnych o pojemności rzędu 700-2000 l wody, podgrzewanej tylko podczas trwania tzw. nocnej strefy w taryfie dwustrefowej lub też ze specjalnych pieców z wkładem ceramicznym i wymiennikiem powietrze-woda.

 

Piece przepływowe c.o. mają natomiast małe zbiorniczki o pojemności 10 l z grzałkami o dużej mocy, które bezpośrednio podgrzewają wodę w obiegu centralnego ogrzewania. Piece przepływowe c.o. zasilane są energią elektryczną bez przerwy, czyli według rozliczenia w taryfie jednostrefowej. Montaż pieców elektrycznych centralnego ogrzewania nie wymaga kosztownych przeróbek kominów i ciągów wentylacyjnych jak w przypadku ogrzewania gazowego. Ze względów ekonomicznych korzystnie jest, jeżeli kotły elektryczne c.o. działają w zamkniętych układach, z obiegiem wymuszonym, a przy grzejnikach zamontowane są zawory termostatyczne.

 

Zalety:

-Niska awaryjność.

-Stosunkowo małe koszty inwestycyjne w przypadku modernizacji istniejących instalacji c.o.

-W przypadku zainstalowania zaworów termostatycznych przy grzejnikach istnieje możliwość indywidualnego regulowania temperatury w każdym pomieszczeniu.

-Piece c.o. przepływowe są tańsze w inwestycji, ale drogie w eksploatacji, natomiast zakup pieców c.o. akumulacyjnych podraża koszty inwestycyjne, jednak są one tańsze w eksploatacji.

 

Wady:

-Piece przepływowe c.o. są drogie w eksploatacji.

-Wysokie koszty inwestycyjne w przypadku nowych instalacji c.o. w stosunku do innych systemów ogrzewania elektrycznego.

-Brak możliwości łatwego indywidualnego sterowania temperaturą w pomieszczeniach.

 

Pompy ciepła
Są to urządzenia umożliwiające praktyczne wykorzystanie nieograniczonych zasobów energii odnawialnej oraz odpadowej. Zasada działania opiera się na podobnych zasadach jak urządzeń chłodniczych w odwróconym obiegu.
Pompa ciepła składa się z dwóch zespołów: zespołu pobierania ciepła, w skład którego wchodzi agregat sprężarkowy z zaworem rewersyjnym i z wymiennikiem ciepła oraz z zespołu oddającego ciepło – skraplacza.

Pompa ciepła odzyskuje ciepło z otoczenia (np. wody, powietrza, gruntu) i transportuje je przez układ grzejników bądź też system nawiewu ciepłego powietrza do instalacji centralnego ogrzewania lub ciepłej wody w budynku. Energia cieplna pobierana z parownika oddawana jest w skraplaczu, który jest źródłem ciepła dla instalacji centralnego ogrzewania. Latem można zmienić działanie pompy i wówczas układ spełnia rolę urządzenia klimatyzacyjnego oddającego pobrane ciepło z pomieszczenia np. do gruntu. Część pomp ciepła pracuje samodzielnie lub też jest sprzężona z kotłami, np. elektrycznymi. System ten może być wykorzystywany zarówno w celu ogrzewania obiektów, jak i podgrzewania wody na potrzeby domowe.
Najwyższą sprawność pompa uzyskuje w przypadku instalacji grzejnych c.o. niskotemperaturowych, np. ogrzewania podłogowego.

 

Zalety:

-W zależności od wykonania sprawność energetyczna przekracza 200-300%.

-Najniższe koszty eksploatacji.

-Brak produktów spalania.

-Wygoda obsługi.

 

Wady:

-Wysokie koszty inwestycyjne w porównaniu do innych systemów grzejnych.

-Konieczne posiadanie własnej działki w celu zainstalowania wymiennika gruntowego.

-Niska temperatura czynnika grzewczego na wyjściu.(…)

 

Źródło: Magazyn Instalatora 4 2004