Zaletą grzejnika członowego jest możliwość precyzyjnego doboru mocy – poprzez skręcenie odpowiedniej ilości żeber. Drobnych korekt ich liczby możemy dokonać nawet po wykonaniu całej instalacji.

Grzejniki żeliwne

Jest to wspomniany relikt PRL-u. Charakteryzowały się dużą pojemnością wodną, a co za tym idzie sporą bezwładnością cieplną. Grzejnik tego typu wolno się nagrzewa, ale też powoli oddaje ciepło. Żeliwiaki znakomicie sprawdzały się w instalacjach grawitacyjnych, gdyż generowały małe opory przepływu. Parametry grzejnika żeliwnego sprawiały, że dobrze współpracował z kotłami na paliwo stałe.

grzejnik-żeberkowy

źródło: Retro House

Niewątpliwym plusem kaloryferów tego typu jest duża odporność na korozję, a co za tym idzie wysoka trwałość instalacji. Warto pamiętać, że w blokach wybudowanych w okresie socjalizmu nierzadko do tej pory prawidłowo działają systemy grzewcze oparte na grzejnikach żeliwnych. Ewentualne niedogrzanie lub przegrzanie pomieszczeń w takich leciwych instalacjach wynika zwykle z niepoprawnego doboru przepływów, a nie problemów z samymi grzejnikami. Zaletą jest również duży udział wymiany ciepła przez promieniowanie, co podnosi komfort przebywania w pomieszczeniu.

Jako wadę grzejników żeliwnych należy wymienić przede wszystkim dużą masę, przez co muszą być montowane do solidnych ścian. Dodatkowo nierówna powierzchnia kaloryfera utrudnia czyszczenie. Standardowe modele są nieestetyczne.

Żeliwiaki jednak nie zniknęły z rynku – powstają ich nowe generacje, o zmniejszonej pojemności wodnej i mniejszej chropowatości powierzchni. Są więc lżejsze i łatwiej się je czyści. Taki kaloryfer będzie dobrze współpracował z kotłem nowej generacji – np. kondensacyjnym. Nowe grzejniki żeliwne są ładniejsze, ale również dość drogie.

grzejnik-żeberkowy

źródło: Klimosz

Standardowe żeberko typowego grzejnika T-1 (o wysokości 60 cm) ma moc 125-130 W. Typ TA-1 (wzbogacony o dodatkowy radiator i nieco dłuższy) to około 150 W na żeberko. Podane wartości odnoszą się do parametrów 90/70/20oC. Znajomość tych danych przyda się do obliczenia mocy nowego grzejnika, gdy zdecydujemy się na usunięcie starego żeliwiaka. Jeśli inwestujemy w nową generację grzejnika żeliwnego, dobierając moc, zajrzyjmy do jego specyfikacji.

Grzejniki aluminiowe

Grzejniki aluminiowe to nowsza wersja grzejników członowych. Produkuje się je ze stopów aluminium, zawierających m.in. krzem i miedź. Ich wymiary i moc w przybliżeniu odpowiadają parametrom starych żeliwiaków. Mogą więc z powodzeniem zastąpić wysłużone kaloryfery starego typu, dlatego że nie wymagają przeróbek instalacji.

grzejnik-czlonowy

źródło: Grupa Armatura

W stosunku do grzejników żeliwnych mają wiele zalet. Są lekkie, a także cechują się mniejszą pojemnością wodną – a co za tym idzie niższą bezwładnością cieplną. Kaloryfer tego typu rozgrzeje się szybciej, a po wyłączeniu zasilania krócej pozostanie ciepły. Upraszcza to sterowanie systemem i umożliwia współpracę z nowoczesnymi źródłami ciepła. Gładkość powierzchni grzejnika ułatwia czyszczenie.

Grzejnik aluminiowy, w stosunku do swojego „starszego brata” cechuje się mniejszą odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Materiał, z którego jest zbudowany, jest bowiem dość miękki. Kaloryfer tego typu nie jest zalecany do montażu w instalacji wykonanej z miedzi. Ryzykujemy wówczas powstawanie ogniw korozji elektrochemicznej ze względu na różnicę potencjałów metali. Korozję można spowolnić, stosując inhibitory, a także przekładki teflonowe na styku aluminium i miedzi.

Grzejniki stalowe

Istnieje również stalowa odmiana grzejników żeberkowych. Produkuje się je z rur stalowych i blach profilowanych. Poszczególne elementy łączone są za pomocą spawania. Kolejne człony są również spawane, a grzejnik zamawiamy na wymiar, podając ilość żeber. Tak zbudowane kaloryfery możemy połączyć przy pomocy stalowych nypli z uszczelką. Nie mamy więc możliwości dołączania lub demontażu poszczególnych żeber.

grzejnik-czlonowy

źródło: Purmo

Grzejniki tego typu są lżejsze i bardziej gładkie od żeliwnych. Mają również mniejszą pojemność wodną, przez co szybciej się rozgrzewają.

Ile to kosztuje?

Cena grzejnika członowego zależy od materiału, z którego wykonane są żeberka. Istotny jest również rozmiar pojedynczego elementu.

Przykładowy koszt grzejnika aluminiowego to 20 – 30 zł za żeberko o wysokości 550-600 mm.

Standardowy grzejnik żeliwny typu T-1 lub TA-1 to obecnie wydatek rzędu 70 – 150 zł za żeberko. Jeżeli chcemy natomiast elegancki grzejnik do wnętrza w stylu retro – tu już mamy szeroki wybór mocy, wymiarów i wyglądu członu. Może on jednak kosztować nawet 400 zł za sztukę.

Standardowy stalowy grzejnik wiodącego producenta, o wysokości 600 mm i mocy ok. 500 W (przy parametrach zasilania 75/65/20), będzie kosztował w przybliżeniu 400 – 600 zł.

Opracowano na podstawie: Budujemy Dom, Murator Dom

Bartłomiej Tomczyk

Redaktor Termomodernizacja