Dom podpiwniczony

Jak wiadomo przez grunt przesiąka najwięcej wilgoci, dlatego też posiadając w budynku piwnicę, należy odizolować całą jej powierzchnię – ściany oraz podłogę na gruncie. Poziomą izolację ław fundamentowych łączy się zazwyczaj z powłoką przeciwwilgociową znajdującą się pomiędzy warstwami posadzkowymi. Kolejny krok polega na dokładnym połączeniu izolacji ściany piwnicy z izolacją ław fundamentowych. Należy pamiętać o pozostawianiu odpowiednio długich zakładów przy połączeniach izolacji oraz o dokładnym zwróceniu uwagi na poziom wykonywanych prac, w celu uniknięcia błędów i zaniedbań.

Dom niepodpiwniczony

Sprawa wygląda całkiem prosto. Należy odciąć dopływ wilgoci do parteru od podłoża, najlepiej ciągłą warstwą bardzo szczelnej izolacji. Fundamenty są wykonane z materiałów, które mają bardzo niską nasiąkliwość, toteż ich izolowanie nie jest konieczne. Problem zaczyna się, gdy w gruncie znajduje się duże stężenie kwasów humusowych (wchodzące w skład próchnicy glebowej związki organiczne o charakterze kwasowym). Należy wtedy zabezpieczyć przed korozją całą powierzchnię fundamentów emulsją asfaltowo – kauczukową. Warstwę poziomą papy lub folii PCV układa się pod całą powierzchnią podłogi spoczywającej na gruncie oraz na górnej powierzchni ścian fundamentowych.

źródło: Shutterstock

Decydując się na hydroizolację należy pamiętać, że istnieją jej trzy rodzaje, w zależności od rodzaju gruntu i głębokości lustra wód gruntowych – lekka, średnia oraz ciężka.

Izolacja lekka

Najczęściej wykonuje się ją na terenach, gdzie poziom wód gruntowych znajduje się poniżej posadowienia budynku. Do metody lekkiej stosuje się jedną warstwę papy podkładowej lub folii izolacyjnej. Istnieje również możliwość położenia od 2 do 3 warstw powłoki asfaltowo – kauczkowej na zagruntowane uprzednio ściany. Izolację ław fundamentowych łączy się z dwoma warstwami folii ułożonych pod podłogą piwnicy.

Izolacja średnia

Jest zalecana tam, gdzie poziom wód gruntowych ulega wahaniom oraz dla gruntów o słabej przepuszczalności, spoistych i przewarstwionych. Tutaj stosuje się dwie warstwy folii izolacyjnej, papy lub lepiku, a pod podłogą najlepiej jest użyć papy podkładowej klejonej lub zgrzewanej na zakładach. Wtedy też najlepiej docisnąć papę minimum 10 cm płytą podłogową. Sytuacja wygląda nieco inaczej, gdy wokół budynku mamy zamiar założyć drenaż opaskowy (zmniejsza on parcie na podłogę i ściany piwnicy). Wtedy tez najlepiej użyć tzw. folii kubełkowej. Należy pamiętać o jej wywinięciu ponad filtracyjną warstwę drenażu. Folię tą układa się na poprzednio ułożonych warstwach papy podkładowej, bądź też na powłoki z masy asfaltowo – kauczukowej.

Izolacja ciężka

Jest stosowana tam, gdzie poziom wód gruntowych utrzymuje się stale ponad poziomem posadowienia budynku. Warstwa izolacji musi być w takim przypadku odporna na działania ciśnienia hydrostatycznego wody napierającej na naszą konstrukcję. Rozsądnym rozwiązaniem jest wykonanie piwnicy ze zbrojonego wodoszczelnego betonu, na zewnątrz którego układa się warstwy z folii lub papy dla poprawienia izolacji.

Źródło:„Budujemy Dom – 2009”

Opracował: Łukasz Sojczyński