Na izolacyjność termiczną szyb największy wpływ mają następujące czynniki:

  • rodzaj szkła zastosowanego w zespoleniu (szczególnie rodzaj powłoki niskoemisyjnej),
     
  • rodzaj gazu w przestrzeni międzyszybowej,
     
  • wielkość dystansu między szybami,
     
  • liczba komór w zestawie.

Izolacyjność cieplną okien określa się za pomocą współczynnika przenikania ciepła U. Współczynnik U [W/(m²·K)] definiuje się jako ilość ciepła przenikającą w ciągu sekundy przez 1 m² płaskiej przegrody przy różnicy temperatury powietrza po obu jej stronach wynoszącej 1°C; im mniejsza wartość współczynnika U, tym większa izolacyjność termiczna.

Jeżeli odległość między szybami w szybach zespolonych wynosi 12 mm, wartość współczynnika U wzrasta o 0,2 – 0,3 W/(m²·K).
Norma określająca warunki ochrony cieplnej budynków nakłada obowiązek doboru okien pod względem izolacyjności cieplnej odpowiedniej dla stref klimatycznych i przeznaczenia pomieszczeń. Dla budownictwa mieszkaniowego w I-III strefie klimatycznej współczynnik U = 2,6 W/(m²·K), a dla stref IV – V współczynnik U = 2,0 W/(m²·K).

Wartości współczynnika U szyb w zależności od typu oszklenia

Rodzaj szyby Współczynnik przenikania ciepła U [W/(m²·K)]
Szyba pojedyncza
5,8

  Gaz między szybami
powietrze argon krypton
ksenon


Szyba podwójna, zestaw jednokomorowy 4/16/4
float
2,8 2,6 2,5  
float niskoemisyjna twardopowłokowa
1,8 1,6 1,5  
float niskoemisyjna miękkopowłokowa – jedna warstwa srebrna
1,6 1,3 1,1  
float niskoemisyjna twardopowłokowa – dwie warstwy srebrna
1,4 1,1 1,0 0,9

Szyba podwójna, zestaw dwukomorowy 4/16/4/16/4
float
2,1      
float niskoemisyjna miękkopowłokowa – dwie warstwy srebrna
1,3 1,1 0,7 0,4