Obniżenie rachunków za ogrzewanie, poprawa cyrkulacji powietrza wewnątrz budynku, lepsza izolacja akustyczna, mniejsza zużycie energii w budynku, przeciwdziałanie powstawaniu grzybów i pleśni – termoizolacja to inwestycja, które niesie ze sobą sporo korzyści, a poniesione koszty z czasem się zwracają. Ocieplanie jest najłatwiejsze w trakcie budowy, ale można je wykonać w każdym starym budynku, by poprawić jego energooszczędność.

Metody termoizolacji

Izolację cieplną można wykonać za pomocą dwóch metod. Pierwsza nazywana lekką suchą polega na obłożeniu ścian budynku warstwą izolacji termicznej bez stosowania materiałów zawierających wodę (klej lub zaprawa). Grubość izolacji wynosi 10-15 cm. Kolejne warstwy składają się z: podwójnego rusztu, materiału izolacyjnego i okładziny elewacyjnej. Przytwierdzanie warstwy izolacyjnej do ściany odbywa się za pomocą gwoździ, wkrętów, plastikowych kołków lub zszywek. Cała konstrukcja opiera się na ruszcie mocowanym bezpośrednio do muru. Ruszt montowany jest dwuwarstwowo, drugą warstwę przybija się po wypełnieniu pierwszej materiałem izolacyjnym, tak aby płyty nie pozostawiały szczelin między sobą. Izolację termiczną na ogół stanowią półtwarde płyty z wełny mineralnej lub szklanej. W budynkach murowanych można też zastosować twardy, ryflowany styropian lub płyty XPS. Kolejnym krokiem jest montaż folii wiatroizolacyjnej, a następnie przytwierdzane są listwy rusztu dystansowego tworzącego szczelinę wentylacyjną o szerokości 20-30mm. Należy przy tym pamiętać, żeby wlot i wylot szczeliny pozostał nieosłonięty, a tak by powietrze mogło swobodnie przepływać. Na koniec montowana jest wybrana okładzina elewacyjna.

Druga metoda termoizolacji to najpopularniejszy sposób docieplenia − system ETICS nazywany wcześniej bezspoinowym systemem ociepleń (BSO) lub metodą lekką mokrą.

Metoda ta polega na przymocowaniu od strony zewnętrznej warstwowego układu izolacyjno-elewacyjnego, w którym warstwę izolacji termicznej stanowią płyty z wełny mineralnej lub styropianu, a warstwę elewacyjną cienka wyprawa tynkarska nakładana na wcześniej przygotowaną warstwę zbrojoną tkaniną szklaną

wyjaśnia Bartłomiej Cholewa z firmy LAKMA SAT, producenta chemii budowlanej m.in. systemów ociepleń LAKMA Term.

System ETICS tworzą określone produkty: warstwa izolacyjna złożona z płyt ze styropianu lub wełny mineralnej, zaprawa klejąca, kołki, warstwa zbrojąca, warstwa elewacyjna, materiały uszczelniające i uzupełniające.  Bardzo ważna jest kolejność prac i dopasowany do siebie zestaw produktów (najlepiej pochodzący od jednego producenta). Gwarantuje to trwałość i prawidłowe wykonanie systemu ocieplenia.

Kolejność prac

Przygotowanie podłoża. Podłoże musi być mocne, czyste, suche i nośne oraz wolne od agresji biologicznej i chemicznej. W przypadku podłoży starych, słabych lub żywicznych zlecamy sprawdzić jego wytrzymałość. W tym celu należy przykleić ok. 8-10 próbek styropianu o wymiarach 10 x 10 cm w różnych miejscach na elewacji, a następnie po ok. 3 dniach od przyklejenia wykonać próbę ręcznego ich odrywania. Podłoże jest nośne wtedy, kiedy podczas odrywania materiał izolacyjny ulegnie rozerwaniu. W innym przypadku (oderwanie próbki z klejem i warstwą podłoża) konieczne jest oczyszczenie elewacji z warstwy słabo związanej oraz zagruntowanie podłoża preparatem gruntującym. Podczas mocowania płyt izolacyjnych na słabe podłoża należy rozważyć dodatkowe mocowania mechaniczne.

Montaż listwy startowej. Po ustaleniu wysokości cokołu należy zaznaczyć linię sznurem zabarwionym kredą. Listwę startową za pomocą kołków rozporowych mocować do ściany w ostatnich otworach po obu stronach listwy. Nierówności ścian należy wyrównać za pomocą podkładek dystansowych.

Przygotowanie zaprawy klejącej. Zaprawę klejową należy wsypać do wiadra z wodą i wymieszać mieszadłem koszykowym na wolnych obrotach. Dokładnie stosować się do wytycznych producenta produktu.

ocieplanie

Mocowanie styropianu
fot. Lakma Sat

Przyklejanie płyt. Klej należy nanosić na płyty styropianowe, nakładając go na brzegi na całym obwodzie oraz w 3 do 6 miejscach na środku płyty (metoda obwodowo – punktowa). Płyty styropianowe muszą być tak przyklejone, aby klej pokrywał co najmniej 40% jej powierzchni. Przy przyklejaniu płyt z wełny mineralnej (w tym płyt lamelowych) należy stosować metodę płaszczyznową, tzn. klej rozprowadzamy na całej powierzchni płyty przy pomocy pacy zębatej, po uprzednim jej przeszpachlowaniu. Płytę docisnąć dużą pacą, uderzając z wyczuciem w jej powierzchnię. Płyty należy układać dokładnie, a ewentualne ubytki pomiędzy nimi wypełniać paskami tego samego materiału. W żadnym wypadku nie można ich wypełniać klejem czy zaprawą zbrojącą.

Warstwa zbrojąca. Ten etap docieplenia polega na zatopieniu w zaprawie klejącej siatki z włókna szklanego. Ma to na celu zapewnienie odpowiedniej odporności mechanicznej warstwy termoizolacyjnej. Ważne, aby grubość warstwy zbrojącej wyniosła 3-5 mm.

ocieplenie

Wykonywanie warstwy zbrojącej
fot. Lakma Sat

Nakładanie tynku cienkowarstwowego. Przed nałożeniem tynku suche i równe podłoże należy zagruntować preparatem gruntującym. Tynkowanie można wykonać za pomocą gładkiej pacy ze stali nierdzewnej lub metodą natryskową przy użyciu agregatu tynkarskiego.

Planując prace warto pamiętać, że ocieplenia nie należy wykonywać przy silnym wietrze i opadach deszczu, a także kiedy temperatura przekracza + 25 stopni. Prace przy niesprzyjających warunkach atmosferycznych mogą niekorzystnie wpłynąć na prawidłowe funkcjonowanie i wytrzymałość konstrukcji

dodaje Bartłomiej Cholewa.

Zadanie dla fachowca

Termoizolacja to wieloetapowa praca budowlana. Dobrze wykonana będzie inwestycją na lata, która sprawi, że nasz dom stanie się bardziej energooszczędny i ekologiczny. Warto, więc zgłębić temat i zlecić prace doświadczonym fachowcom.

LAKMA SAT

Ekologiczna i nowoczesna chemia budowlana