Bardzo często zdarzają się sytuacje, w których audyt jest weryfikowany negatywnie, ze względu na nieuściślenie kwestii wyboru odpowiedniego wariantu termomodernizacyjnego, bądź przyjęcie nierzeczywistych kosztów.

Poniżej podajemy informacje, na co audytorzy powinni zwrócić uwagę przy sporządzaniu audytów energetycznych.

•  Dla wszystkich przyjętych do obliczeń wielkości, powinny się znajdować w audycie jasne i zwięzłe uzasadnienia w postaci opisu lub powołania się na dokumenty źródłowe. Dotyczy to w szczególności stawek i cen energii przyjmowanych do obliczeń wielkości oszczędności kosztów energii, kosztów jednostkowych robót budowlanych oraz dokumentacji technicznej.

•    W audytach należy:
– precyzyjnie wypełniać wszystkie pozycje strony tytułowej i karty audytu energetycznego,
– zamieszczać dokumentację obliczeń zapotrzebowania budynku na ciepło i moc cieplną dla stanu istniejącego i co najmniej wariantu wskazanego do realizacji,
– zamieszczać krótki opis przeprowadzonej modernizacji systemu grzewczego po 1984 r.,
– zamieszczać charakterystykę systemu grzewczego w zakresie umożliwiającym weryfikację przyjętych składowych systemu grzewczego.

•  Dofinansowaniu w ramach termomodernizacji nie podlegają części budynku przeznaczone pod usługi oraz inne lokale użytkowe (czyli niemieszkalne i nie służące do realizacji celów przez jednostki samorządów terytorialnych). W związku z powyższym, na zasadach określonych w rozporządzeniu (Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i form audytu energetycznego oraz części audytu remontowego, wzorów kart audytów, a także algorytmu oceny opłacalności przedsięwzięcia termomodernizacyjnego z dnia 17 marca 2009.), roboty modernizacyjne dotyczące tej części budynku mają być wyłączone z zakresu robót podlegającego dofinansowaniu premią termomodernizacyjną.

•  Optymalizacja zakresu robót w przypadku termomodernizacji powinna być wykonana bezwzględnie zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu, co oznacza, że o ile jakieś przedsięwzięcie jest możliwe do realizacji z technicznego punktu widzenia, to audytor ma obowiązek poddać je analizie. Zasadą jest, że inwestor podejmuje decyzję o wyborze wariantu dopiero na podstawie obiektywnie wykonanego audytu energetycznego z listy możliwych do realizacji wariantów określonych przez audytora. Wynika to z fundamentalnej zasady zapisanej w rozporządzeniu, że dofinansowanie z publicznych środków przeznaczane jest na realizację najbardziej efektywnych energetycznie i ekonomicznie działań termomodernizacyjnych, określonych wg. procedury podanej w rozporządzeniu dotyczącym wykonania świadectw. Wytyczne inwestora nie mogą zatem dotyczyć, a już z pewnością zmieniać treści rozporządzenia.

•  Często popełniane są błędy związane z korzystaniem z programów do obliczania sezonowego zapotrzebowania na ciepło do celów ogrzewania. Należy zwrócić szczególną uwagę na weryfikację uzyskanych w ten sposób wyników obliczeń. Uzasadnianie często bezsensownych wyników obliczeń faktem, że „tak policzył komputer” nie jest brane pod uwagę w trakcie weryfikacji.

•  Przyczyną wielu przypadków zmniejszenia w trakcie weryfikacji wielkości kredytu i premii termomodernizacyjnej jest niewłaściwe i nielogiczne określanie w audytach wielkości opłaty za moc zamówioną. Zmianę kosztów stałych skalkulowanych w tej opłacie (niestety najczęściej w sposób błędny) uwzględnia się tylko wtedy, kiedy ma ona rzeczywiście miejsce w wyniku termomodernizacji (a w wielu przypadkach nie ma).

•  Nie należy sprawności, szczególnie źródeł ciepła, uwzględniać w obliczeniach wielokrotnie. Bardzo często zdarzają się przypadki uwzględniania tej sprawności zarówno w obliczeniu jednostkowego kosztu energii, jak i w ilości energii, co generuje ewidentnie zawyżone wielkości oszczędności kosztów energii w audycie.

•  Podstawowym kryterium optymalizacji robót termomodernizacyjnych jest spełnienie warunku, że prosty czas zwrotu nakładów SPBT jest najniższy, a nie warunku, że opór cieplny przegrody jest większy lub równy od minimalnego oporu cieplnego wymaganego z warunków technicznych. Jeżeli jest spełniony warunek, że opór cieplny przegrody jest większy od minimalnego oporu cieplnego wymaganego w warunkach technicznych, a wraz ze wzrostem grubości ocieplenia SPBT nadal maleje, to również nadal wzrasta grubość docieplenia. Jedynym ograniczeniem grubości docieplenia w takim przypadku może być brak technicznych możliwości jego wykonania powyżej jakiejś grubości.

•  Analizie podlegać mogą jedynie przedsięwzięcia, których sposób realizacji jest zgodny z zasadami sztuki budowlanej i takie, które gwarantują uzyskanie zakładanego efektu po ich realizacji. Nie jest zatem celowe np. docieplanie stropodachu wentylowanego od zewnętrznej strony.

•  Niewłaściwe jest  zakładanie do obliczeń wysokości temperatur w pomieszczeniach nieogrzewanych w budynku. Temperatury te powinny zostać wyliczone metodą bilansową, co nie jest trudne w przypadku korzystania z programów komputerowych.

•  Nie powinno się korzystać z metody uproszczonej do obliczania sezonowego zapotrzebowania na ciepło zamieszczonej w załączniku do normy PN-B-02025. W takich przypadkach należy się liczyć praktycznie w każdym przypadku ze zmniejszeniem wielkości oszczędności energii i kosztów na etapie weryfikacji, co najczęściej pociąga za sobą również zmniejszenie wielkości premii termomodernizacyjnej.

•  Nie jest właściwe określanie efektu w postaci oszczędności energii dla całej inwestycji termomodernizacyjnej jako sumy oszczędności cząstkowych dla poszczególnych przedsięwzięć. Na etapie weryfikacji w takim przypadku praktycznie zawsze następuje zmniejszenie wielkości oszczędności kosztów energii, co może prowadzić do zmniejszenia wysokości premii.

•  Podzielniki kosztów, jakkolwiek zgodnie z rozporządzeniem powodują zmniejszenie zużycia energii, to ich zastosowanie łączy się z dodatkowym kosztem związanym z obsługą odpowiedniego systemu rozliczeniowego. Koszt ten zmniejsza wielkość rocznych oszczędności kosztów i należy go uwzględnić w obliczeniach.

•  Do analizy efektów modernizacji instalacji c.w.u. należy dołączyć szczegółowe obliczenia. Każde określenie zmniejszenia zużycia energii powinno być poparte odpowiednimi obliczeniami.

•  Zastosowanie kolektorów słonecznych, pomp ciepła oraz instalacji do odzysku ciepła z powietrza wentylacyjnego (rekuperacji) również wymaga dołączenia szczegółowych obliczeń efektów z tego wynikających. Należy przy tym stosować w obliczeniach parametry pracy i wydajności urządzeń określone dla średniorocznych warunków eksploatacyjnych, a nie podawane przez producentów parametry zbadane na stanowiskach pomiarowych w ściśle określonych i kontrolowanych warunkach laboratoryjnych, pamiętając o tym, że rzeczywiste warunki eksploatacji czasami bardzo znacząco różnią się od warunków laboratoryjnych.

•  Podobne zasady dotyczą parametrów izolacyjności materiałów dociepleniowych i materiałów budowlanych. Parametry podawane przez producentów nie są tymi, które można i należy przyjmować do obliczeń cieplnych i należy je przeliczyć na wartości obliczeniowe wg zasad określonych w odpowiednich normach.

 
Źródło:

– Bank Gospodarstwa Krajowego, www.bgk.pl
– Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego sposobu weryfikacji audytu energetycznego i części audytu remontowego oraz szczegółowych warunków, jakie powinny spełniać podmioty, którym Bank Gospodarstwa Krajowego może zlecać wykonanie weryfikacji audytów z dnia 17 marca 2009.
– Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i form audytu energetycznego oraz części audytu remontowego, wzorów kart audytów, a także algorytmu oceny opłacalności przedsięwzięcia termomodernizacyjnego z dnia 17 marca 2009