Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 5 lipca 2013 r. nakłada na budujących domy nowe wymagania izolacyjności cieplnej i inne wymagania związane z oszczędnością energii. Część z tych wymagań odnosi się do ścian zewnętrznych. Aby móc je spełnić należy zadbać o odpowiednio dobraną izolację. Najpopularniejszą metodą stosowaną w Polsce jest tzw. metoda lekka-mokra, obecnie występująca jeszcze pod nazwą BSO lub ETICS.

 


Krótkie wprowadzenie do przepisów

lekka mokra

Tab. 1 Wymagane wartości współczynnika przenikania ciepła UC(max) dla ścian zewnętrznych zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 5 lipca 2013 r. (*- Od 1 stycznia 2019 r. – w przypadku budynków zajmowanych przez władze publiczne oraz będących ich własnością. 

 

Rozporządzenie podaje wymagany współczynnik przenikania ciepła na poszczególne lata w odniesieniu do konkretnych temperatur panujących wewnątrz pomieszczenia. Dla budynków mieszkalnych i innych pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi będzie to podpunkt a), czyli temperatura powyższej 16 °C. Obecne dla nowo powstałych budynków obowiązuje wartość 0,25 W/(m2K), zaś już od 1 stycznia 2017 roku wartość ta zmniejszy się do 0,23 W/(m2K), co w konsekwencji będzie wymagało zastosowania grubszej warstwy izolacji.

Dlaczego „lekka-mokra”?
 
Oba człony zastosowane w nazwie znajdują się w niej nieprzypadkowo. Słowo „lekka” odnosi się do ciężaru izolacji – wynosi on od 10 do 30 kg/m2. Dodatkowo warto sięgnąć także do historii izolacji, kiedy stosowana była jeszcze metoda ciężka-mokra, gdzie zamiast włókna szklanego do zbrojenia stosowano siatkę stalową. Nazwa rozróżniała obie metody.
Z kolei człon „mokra” odnosi się do tego, że w metodzie do przygotowania zapraw, klejów i tynków stosowana jest woda. Kolejno wśród budowlańców zaczęła funkcjonować nazwa BSO, czyli Bezspoinowy System Ociepleń. Z czasem terminologia została jednak ujednolicona i głównie pod kątem dokumentów i przepisów technicznych, dla tej metody przyjęto nazwę ETICS (ang. External Thermal Insulation Composite System) – złożony system izolacji cieplnej ścian zewnętrznych.
W praktyce możemy spotkać się ze stosowaniem wszystkich trzech nazw.
 
 
Na czym polega metoda lekka-mokra?
 
Na metodę lekką-mokrą składają się dwa podstawowe kroki:
 
  • zamocowanie materiału termoizolacyjnego do ściany zewnętrznej budynku
  • pokrycie materiału warstwą zaprawy oraz tynkiem cienkowarstwowym
Najczęściej stosowane materiały w tej metodzie to styropian oraz wełna mineralna. Różnica w konstrukcji warstwy izolacyjnej z zastosowaniem tych materiałów wynika między innymi z konieczności użycia łączników mechanicznych w przypadku wełny mineralnej (ze względu na bardzo dużą gęstość objętościową materiału). Z kolei w przypadku styropianu łączniki można zastosować dodatkowo, jednak nie jest to obligatoryjne jak dla wełny.
Jak wygląda ułożenie kolejnych warstw w tej metodzie?
 
Rozpoczynamy od ściany zewnętrznej budynku, do której za pomocą zaprawy klejącej (oraz ewentualnych łączników) przymocowana zostaje warstwa materiału izolacyjnego. Dolna część materiału izolacyjnego powinna zostać zabezpieczona listwą cokołową (startową) – chroni ona izolację przede wszystkim przed uszkodzeniami mechanicznymi, ale też przed dostaniem się do izolacji gryzoni. Kolejne warstwy służą już wykończeniu, czyli przygotowaniu warstwy izolacyjnej. Pierwszą z nich jest zaprawa, którą kładziemy bezpośrednio na warstwie izolacji. Zaprawa jest podkładem po siatkę tynkarską (z włókna szklanego), która z kolei chroni warstwę izolacji od uszkodzeń mechanicznych na całej jej powierzchni. Siatka jest również pokrywana warstwą zaprawy i w ten sposób powstaje tzw. warstwa zbrojona. Warto zaznaczyć, że do wykonania warstwy zbrojonej można przystąpić nie wcześniej niż po trzech dniach od przyklejenia płyt oraz wykonując ją, należy to zrobić w trakcie jednej operacji. Ostatnią i bardzo ważna warstwą wykończeniową jest tynk cienkowarstwowy, który należy odpowiednio dopasować do stosowanych materiałów. Należy również odpowiednio wybrać jego kolor, aby zbyt ciemna barwa nie absorbowała niekorzystnie dużej ilości promieniowania słonecznego – warstwa izolacji jest wtedy narażona na znaczne wahania naprężeń termicznych. Wyprawa tynkarską można dodatkowo pokryć powłoką elewacyjną, która jest dopuszczona do stosowania w budownictwie.
Gdzie możemy ją zastosować?
 
Metodę lekką-mokrą możemy zastosować zarówno w systemach ścian dwuwarstwowych, jak i wielowarstwowych. Za pomocą metod możemy ocieplić nie tylko stare budynki, ale również te nowo powstałe.
Należy jednak pamiętać, że jeśli ocieplamy z zewnątrz ściany wielowarstwowe z niewentylowaną pustką powietrzną, możemy użyć tylko wełny mineralnej – jest to materiał, który charakteryzuje się wysoką paroprzepuszczalnością. W tym wypadku bowiem doklejenie do przegrody nieprzepuszczalnego styropianu skutkowałoby wykropleniem pary wodnej w ścianie, co mogłoby doprowadzić do jej zawilgocenia, a w konsekwencji powstania pleśni.
Istnieje wiele modyfikacji metody lekkiej-mokrej, które różnią się od siebie zastosowanymi materiałami albo poszczególnymi etapami wykonawczymi. Bardzo często występują one pod nazwami handlowymi nadanymi i zarejestrowanymi przez producentów.
Opracowanie: Ewelina Podlewska – Termo24.pl
 
Źródła:
1. Byrdy C., 2009. Ciepłochronne konstrukcje ścian zewnętrznych budynków mieszkalnych. Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej, Kraków.
2. Wysocki K., 2008. Docieplanie budynków. Wydawnictwo KaBe, Krosno.