Straty ciepła przez wentylację, według WT 2008 stanowią najwięcej, bo ok 46% strat w budynku.  Nowe wytyczne NF nakładają obowiązek zastosowania centrali nawiewno-wywiewnych z odzyskiem ciepła o sprawności od 70% do nawet 93%.  W budynkach o standardzie NF15, czyli pasywne centrala powietrzna z funkcją ogrzewania powietrza może stanowić dodatkowo jedyne źródło ciepła.

W pierwszej kolejności powietrze wentylacyjne dociera do pomieszczeń mieszkalnych (sypialnia, pokoje dzienne, gabinet), w drugiej do pomieszczeń przechodnich (korytarz, kuchnia) w trzeciej do pomieszczeń sanitarnych (łazienk, WC ). W tych ostatnich z uwagi na dużą zawartość wilgoci konieczne jest uzupełnienie niedoborów ciepła a odbywa się to przy pomocy grzejników.

Wentylacja w budynkach pasywnych jest wentylacją mechaniczną. Do jej zadań należy minimalizacja strat cieplnych poprzez odzysk ciepła z zużytego powietrza, zapewnienie odpowiedniego poziomu wentylacji pomieszczeń, które jest zgodne z warunkami technicznymi, zapewnienie komfortu termicznego, poprzez rozprowadzanie ciepłego powietrza w pomieszczeniach w kolejności zgodnej z ich przeznaczeniem. Istotnym elementem w systemie wentylacyjnym jest jego centrala, która wymusza obieg powietrza w budynku. Podstawowe jej wyposażenie stanowi rekuperator, czyli urządzenie służące do odzysku ciepła. W nim nawiewane powietrze z zewnątrz budynku ogrzewane jest przez energię uzyskaną z powietrza zużytego, wywiewanego z wnętrza. Dla lepszej sprawności centrala wentylacyjna najczęściej łączona jest z gruntowym wymiennikiem ciepła. Najprostsza centrala wentylacyjna składa się z rekuperatora, filtrów oraz nagrzewnicy elektrycznej, której zadaniem jest dogrzewanie powietrza nawiewnego. Wadą tej instalacji jest niestety duże zużycie energii elektrycznej przez nagrzewnicę.

centrala wentylacyjna z nagrzewnicą elektryczną Innym rozwiązaniem, jednak nieco droższym, jest połączenie przedstawionej powyżej instalacji z pompą ciepła powietrze/powietrze. Jej zadaniem jest odebranie „utajonego” w powietrzu wywiewanym ciepła i przekazanie go do strumienia powietrza nawiewanego.

centrala wentylacyjna z pompą ciepłaIstotną rolę w całej instalacji odgrywa GWC, czyli gruntowy wymiennik ciepła. Jego zadaniem jest pobór ciepła z gruntu a następnie przekazanie go do powietrza nawiewnego zasilającego system wentylacji. Jego działanie najbardziej jest pomocne w okresie zimy, kiedy to temperatury powietrza są ujemne. Wówczas wymiennik pobiera ciepło z głębokości ok. 1,5 m gdzie możemy spodziewać się temperatury:  3 – 6°C. GWC jest najbardziej wydajny kiedy rury ułożone są w linii prostej, w przypadku kiedy takie ułożenie jest niemożliwe rury można układać w różnym kształcie, jednak należy je łączyć pod kątem 90°C.

Układ kanałów musi być zaizolowany materiałem o gr. min 100mm, centrala powinna posiadać automatykę. Zasilanie  mogą stanowić wentylatory DC-AC (komutatorowe) ponieważ mają one sprawność wyższą niż silniki prądu stałego (DC). Pobór mocy takiego urządzenia nie może przekraczać 0,45 W/m2/h w odniesieniu do strumienia wentylacyjnego.
Budynki jednorodzinne powinny posiadać osobne układy dla każdego mieszkania. Tym sposobem unika się długich kanałów, a co za tym idzie zmniejszają się opory tłoczenia.