Zmiany w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 201 poz. 1238 z dnia 6.11.08 r.)

Zmiany w paragrafach 118 i 133 dotyczą ograniczenia strat ciepła, za pomocą izolacji, w instalacjach ciepłej wody użytkowej, urządzeniach do jej przygotowywania oraz przewodów zasilających i powrotnych c.w.u., a także przewodów ogrzewania powietrznego. Izolacje te mają utrzymywać zużycie energii na racjonalnie niskim poziomie. Dodany został zapis o ograniczeniu strat ciepła podczas przesyłania ciepłej wody użytkowej.

Zmieniony został również paragraf 151. Określa on rodzaj instalacji w jakich wymagana jest rekuperacja. Należy stosować ją w instalacjach wentylacji mechanicznej ogólnej nawiewno-wywiewnej lub klimatyzacji komfortowej o wydajności 2 000 m³/h i więcej. We wcześniejszej wersji wydajność wynosiła 10 000 m³/h. Określona została również wymagana skuteczność odzysku ciepła – wynosi ona co najmniej 50%. Zamiast niej stosować można również recyrkulację, gdy jest ona dopuszczalna. Musi jednak zapewniać napływ co najmniej 10% powietrza zewnętrznego. W przypadku stosowania recyrkulacji powinna występować możliwość zwiększenia przepływu powietrza zewnętrznego do 100%, chyba że uniemożliwiłoby to utrzymanie wymaganych warunków czystości powietrza. Z powyższych wymagań zwolnione są instalacje używane krócej niż 1 000 h w roku.

 

Paragraf 154, dotyczący wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, został uzupełniony o dopuszczalne wartości ich mocy.

Tab. 1

Lp. Rodzaj i zastosowanie wentylatora Maksymalna moc właściwa wentylatora
[kW/(m³/s)]
1
Wentylator nawiewny:
a) złożona instalacja klimatyzacji
1,60
b) prosta instalacja wentylacji
1,25
2
Wentylator wywiewny:
a) złożona instalacja klimatyzacji
1,00
b) prosta instalacja wentylacji
1,00
c) instalacja wywiewna
0,80

Tab. 2

Lp. Dodatkowe elementy instalacji wentylacyjnej lub klimatyzacyjnej Dodatkowa moc właściwa wentylatora
[kW/(m³/s)]
1

Dodatkowy stopień filtracji powietrza

0,3
2
Dodatkowy stopień filtracji z filtrami klasy H10 i wyższej
0,6
3
Filtry do usuwania gazowych zanieczyszczeń powietrza
0,3
4
Wysoko skuteczne urządzenie do odzysku ciepła
(sprawność temperaturowa większa niż 90%)
0,3

Do paragrafu 180, dodany został podpunkt, dotyczący dopuszczalnych wartości mocy jednostkowej oświetlenia, w budynkach użyteczności publicznej.

Tab. 3

Typ budynku Maksymalna wartość mocy jednostkowej [W/m²]
Klasa kryteriów *)
A B C
Biura
15 20 25
Szkoły
15 20 25
Szpitale
15 25 35
Restauracje
10 25 35
Sportowo-rekreacyjne
10 20 30
Handlowo-Usługowe
15 25 35

*) Ustala sie następujące klasy kryteriów:
A – spełnianie kryteriów oświetlenia w stopniu podstawowym
B – spełnienia kryteriów oświetlenia w stopniu rozszerzonym
C – spełnienia kryteriów oświetlenia w stopniu pełnym z uwzględnieniem komunikacji wizualnej

Zmieniony został paragraf 321. Wymagania dotyczące temperatury wewnętrznej strony przegród zewnętrznych, zamienione zostały na wymagania odnośnie kondensacji pary wodnej na wewnętrznej stornie przegrody oraz w jej wnętrzu. Warunki te określone są w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Paragraf 328 dotyczący oszczędności energii, oprócz instalacji grzewczych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych, dotyczy teraz również instalacji ciepłej wody użytkowej, a w przypadku budynków użyteczności publicznej także oświetlenia wbudowanego. Zużycie energii nie dotyczy tylko ilości ciepła, ale również chłodu oraz energii elektrycznej zużywanej do napędu urządzeo c.o. i c.w.u. Budynki powinny byd także zaprojektowane i wykonane w taki sposób aby ograniczyd ryzyko jego przegrzania w okresie letnim.

Zmieniony został również paragraf 329. Ilośd ciepła, chłodu i energii elektrycznej zostaje utrzymana na racjonalnie niskim poziomie, gdy: przegrody zewnętrzne budynku oraz technika instalacyjna odpowiadają wymaganiom izolacyjności cieplnej oraz powierzchnia okien spełnia wymagania określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia, lub wartośd współczynnika EP jest mniejsza od wartości granicznych oraz przegrody zewnętrzne posiadają izolację chroniącą je przed kondensacją pary wodnej Powyższe wymagania dla budynków przebudowywanych mogą różnid się do 15%.

Wskaźnik E zastąpiony został wskaźnikiem EP.

Wskaźnik E – określał obliczeniowe zapotrzebowanie na energię koocową (ciepło) do ogrzewania budynku w sezonie grzewczym, wyrażone ilością energii przypadającej w ciągu roku na 1 m³ kubatury ogrzewanej części budynku;
wskaźnik EP – określa roczne obliczeniowe zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną do ogrzewania, wentylacji i przygotowania ciepłej wody użytkowej oraz chłodzenia, wyrażone ilością energii przypadającej w ciągu roku na 1m² ogrzewanej powierzchni budynku, to znaczy uwzględnia uciążliwośd dla środowiska nośnika energii używanego w źródle ciepła.

Maksymalne wartości współczynnika EP zależą od współczynnika kształtu budynku oraz od typu budynku. Szczegóły dotyczące jego obliczeo zawarte są w rozporządzeniu.

Zmienione zostały również współczynniki przenikania ciepła U. Nowe, zaostrzone wymagania znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy.